10 rocznica modelowania 3D

Jak chwilę wcześniej pisałem, komputer stacjonarny zaniemógł i postanowiłem, że kupię sobie laptopa. Ta decyzja była podyktowana tym, że nie wiedziałem, czy przypadkiem nie będę musiał przeprowadzić się w poszukiwaniu pracy. Pandemia i zdalne nauczanie z nią związane utrudniło mi zakup. Ciężko było znaleźć w sklepach jakiś sensowny sprzęt w przystępnej cenie. Myślałem wtedy nad zakupem Acera Nitro 5, ale nie było żadnego w sklepach w promieniu 50 km od Imielina… Dlatego postanowiłem kupić laptopa Acer Predator Helios 300, którego kupiłem w Chorzowie i na którym powstał ten tekst 🙂 Nie było tanio, bo kosztował wówczas 6 tysięcy (udało się go kupić taniej, ale dokupiłem dodatkowe ubezpieczenie)… Jest to jedyny komputer, który się zwrócił, a nawet na siebie zarobił 🙂

W związku z awarią, dopóki nie kupiłem Predatora, korzystałem z wiekowego już wtedy laptopa, który towarzyszył mi przez okres studiów w Krakowie (tak, tego o którym pisałem w 2016) i na którym powstawały moje legendarne opracowania z „Nauką o Złożach” na czele. Obecnie ten laptop leży w szufladzie po sformatowaniu i czeka na wyrzucenie gdy będzie zbiórka elektrośmieci na jakiś szczytny cel. Ten sprzęt ma dla mnie dużą wartość sentymentalną, ale kiedyś i tak będzie trzeba się z nim pożegnać… 🙁

Ale wracając do meritum – na tym lapku nie działała najnowsza wówczas wersja Blendera – zmuszony byłem na nim korzystać z wersji najbardziej ostatniej – takiej „najostatniejszej” przed rewolucją wersji 2.8 – czyli „2.79 i ileś liter”. Dlatego jak otrzymałem zadanie rekrutacyjne polegające na tuningu Toyoty GT86 poprosiłem siostrę o pożyczenie swojego sprzętu. Realizacja tego zadania była dość… Hm, osobliwa, bo model powstawał na lapku siostry, ale tekstury do niego tworzyłem w Inkscape na moim starym laptopie, bo siostra stworzyła mi użytkownika, ale nie dała mi uprawnień do instalacji nowego oprogramowania… I dlatego to tak wyszło 🙂 Niestety, nie przyjęli mnie do tej pracy, bo „inni zrobili lepsze prace”, ale o tym można przeczytać tutaj.

W końcu udało mi się kupić nowy laptop 2 lutego. 5 lutego opublikowałem Stuningowaną Toyotę. Bodajże 18 lutego zainstalowałem Quixel Mixera – jest to program do zaawansowanego teksturowania – podobnie jak Substance 3D Painter – tyle, że „darmowy”. Cudzysłów jest dlatego, że jest darmowy do własnego użytku, ale jeżeli projekt osiągnie określony poziom zysku, wtedy trzeba płacić. No tak było kiedyś, a teraz nie wiem jak to dokładnie wygląda. Niemniej zacząłem ćwiczyć na nim teksturowanie. Efektem tych ćwiczeń były dwie wersje modelu Wołgi poprawione do standardów high-poly – „brudną i zardzewiałą” (opublikowana 9 marca) i „nienaturalnie czystą” (11 marca). Następnie stworzyłem modele Beczek (16 marca) i Taczki (6 kwietnia) również oteksturowane w Quixel Mixerze. W międzyczasie robiłem też pracę rekrutacyjną, którą była przyczepa samochodowa. Nazwałem ją żartobliwie „rydwanem” i po nieprzyjęciu mnie do tej pracy opublikowałem ją 7 kwietnia. Co ciekawe, jest to jeden z moich najwyżej like-owanych projektów na Sketchfab – jak widać potencjalni pracodawcy nie poznali się na moim „talencie” 🙂 Z tego co wiem wystąpił w kilku modach i jako asset w co najmniej jednej grze. 30 kwietnia ukończyłem robienie Antaresa – kolejnego koncepcyjnego auta. Moim zdaniem nie wyszedł on za dobrze, ale trudno – nie wszystko musi się udać… 8 maja zamieściłem drugi portret w stylu pixel-art.

W sobotę 8 maja trafiłem na ofertę pracy dla Grafika 3D przy tworzeniu modeli samochodów. Oczywiście aplikowałem na tę ofertę, nie bardzo wierząc, że ten ktoś się odezwie. Jakie było moje zdziwienie gdy, może pół godziny później, zadzwonił do mnie autor ogłoszenia i zaproponował rozmowę na Discordzie następnego dnia. W niedzielę porozmawialiśmy, a rozmowa dobrze przebiegła i powiedział, że jeszcze porozmawia z innymi kandydatami i da mi znać. Zdziwiło mnie trochę to, że nie wymagał wykonania jakiegoś zadania. Powiedział coś mniej więcej takiego: „Jesteśmy dorośli i ufam, że prace w twoim portfolio są twojego autorstwa. Jeżeli tak nie jest, to łatwo się to zweryfikuje w trakcie pracy”. I w ten sposób 11 maja zacząłem (zdalną) pracę w Stereo Games S.A. jako Grafik 3D tworząc modele do gry Car Manufacture. Była to moja najlepsza praca jak do tej pory. Bardzo chciałbym ponownie tworzyć modele samochodów zarobkowo, ale póki co nie umiem znaleźć takiej pracy. A jak już znajduję ofertę, to czasem mają dziwne wymagania co do zadania testowego albo są problemy, żeby się z nimi dogadać. O samej grze powinien powstać osobny wpis, ale nie wiem, czy ma to jakikolwiek sens, bo do niedawna (koniec maja/początek czerwca 2026) ta gra wydawała się już w sumie martwa. Ale obecnie mój były szef zaczął wprowadzać pewne poprawki i odpisuje na serwerze Discord. Trzymam kciuki, by wszystko się udało i gra poszła do przodu. Włożyłem serce w tworzenie tych modeli i bardzo się zaangażowałem w ten projekt. Wiem, że te różne problemy gry nie są moją winą – dołożyłem wszelkich starań, żeby modele aut dobrze wyglądały i z tego co widziałem na filmikach na YouTube, moje auta podobają się autorom tych filmów. Problem leży w tym, że mechaniki gry nie były rozwijane, nie ma balansu, a błędy nie są naprawiane, ale mam nadzieję, że uda się jeszcze naprawić tę grę.

Wracając do 2021, po podjęciu pracy miałem znacznie mniej czasu na własne projekty i odbiło się to na tempie i częstotliwości publikowanych przeze mnie prac. Postawiłem wtedy na stworzenie kilku naprawdę starych aut myśląc, że być może zostaną wykorzystane w grze. Podczas prac nad MG K3 Magnette z 1933 roku, opublikowałem Koło tego auta 6 czerwca. Na kompletny model samochodu trzeba było jednak poczekać aż do 27 lipca. Następnie powstał model Oldsmobile model R z 1901 opublikowany 7 sierpnia. 23 października w portfolio pojawiły się Koła Artyleryjskie samochodu Renault Type K (1902) opublikowanego w dwóch wersjach (oparta o plany i bazująca na zdjęciach) 13 listopada. Po tych kliku archaicznych pojazdach postanowiłem zrobić coś naprawdę fajnego – Mercedesa-Benza 300 SL. Jest to jeden z moich najlepszych modeli jakie do tej pory stworzyłem – jest dość szczegółowy, ale ówczesna wersja nie posiadała sfazowań na krawędziach. W świecie rzeczywistym każda krawędź ma jakieś sfazowanie – nie ma krawędzi ostrych jak brzytwa. Dlatego później model doczekał się poprawy, ale więcej o nim można przeczytać tutaj. Pod koniec roku wziąłem na wirtualny warsztat Hispano-Suizę H6C Tulipwood Torpedo z 1924 roku. Jest to pół auto, pół mebel kalwaryjski z fornirem na wysoki połysk. Pod koniec roku udało mi się opublikować Koło tego samochodu – miało to miejsce 29 grudnia.